Γιάννενα: Τιμήθηκε η Ελληνίδα αγρότισσα στο μνημείο της επί της παλαιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων-Ηγ/τσας Γιάννενα: Τιμήθηκε η Ελληνίδα αγρότισσα στο μνημείο της επί της παλαιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων-Ηγ/τσας | Epirusblog.gr | Ιωάννινα Ήπειρος Ελλάδα

Γιάννενα: Τιμήθηκε η Ελληνίδα αγρότισσα στο μνημείο της επί της παλαιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων-Ηγ/τσας

Στην Κοινότητα Καλοχωρίου του Δήμου Ζίτσας, 

Είναι το μοναδικό πανελλαδικά μνημείο της Αγρότισσας και αποτελεί φόρο τιμής στους αγώνες της και στους μόχθους της.

«Άντε Μαρτίνη, άντε Μαγιούλη, ώσπου νά 'ρθει ο αφέντης απ' τα ξένα», είναι το επίγραμμα πάνω στο μνημείο της Αγρότισσας, που έφτιαξε το 1986 ο εξαίρετος γλύπτης Καραγιώργης.  

Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο καθηγητής-ποιητής Γεώργιος Σιμιτζής, που απήγγειλε ένα ποίημα του αφιερωμένο στην "παλιά ηρωίδα αγρότισσα", που ήταν "ξάφνιασμα της ιστορίας και της ευφαντασίας".

«Η παλιά ηρωίδα αγρότισσα!.....»
Η παλιά ηρωίδα Αγρότισσα
στον τόπο μας, με τα έργα της
ήταν ξάφνιασμα της ιστορίας
και της ευφαντασίας!
γύριζε απ’ το χωράφι
και τ’ αποσούρουπο,
σαν τραγούδι χρέους
και υπομονής,
που ήταν ιδρωμένο
κι ευχαριστημένο!
Ο καλόγνωμος
και δικαιοκρίτης αέρας,
από σέβας κι εκτίμηση
την αναζητούσε
για να τη δει
και να την χαιρετήσει…
Άμα δεν την έβρισκε
πισωγύριζε, σαν το βλέμμα
του ευπατρίδη νοσταλγού
όντας έφευγε απ’ το χωριό του…
όταν την αντάμωνε
τη ρώταγε για τον άντρα της
που ήταν στα ξένα
και για τα παιδιά της,
που τα μεγάλωνε μοναχή της,
σαν τα κλαριά και τα χορτάρια
η πανδώρα γη της!
Αυτή του απαντούσε χαμογελαστά
σα να κέρδισε και σήμερα
ο κάματός της,
τη μάχη με τα χωράφια !...
Ο πόλεμος όμως με την ξενιτιά
συνεχιζόταν αμείωτα τότε!
Βάσταγε ακόμα άνευ ελέους
και οίκτου! Βάσταγε ακόμα σαν κατάρα!
Κανένας δεν ήξερε
πότε οι σειρήνες πανηγυρικόφωνα
τη λήξη του θα κηρύξουν!...

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν η αντιδήμαρχος Κατερίνα Μπαλάφα, ο αν. διοικητής του Α.Τ. Ζίτσας υπαστυνόμος Α' Κων/νος Μάντζιος, ο προϊστάμενος του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Βουτσαρά Δημήτριος Καρβούνης, η πρόεδρος της Κοινότητας Καλοχωρίου Ελένη Κοντογιάννη, εκπρόσωποι φορέων και τοπικών συλλόγων, και κάτοικοι της περιοχής.

Ήξερε η γυναίκα της υπαίθρου, ότι ο δρόμος της ζωής είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, μια στενωπός.

Είναι ένα ανηφορικό μονοπάτι, που έχει δυσκολίες και εμπόδια, που κάνει τα πόδια της να κόβονται, τα γονατά της να λυγίζουν, την αναπνοή της να επιταχύνεται, την καρδιά της να ανεβάζει τους σφιγμούς, τους πνεύμονές της να φουσκώνουν.

Και, όμως, προχωρά, αντέχει, υπομένει και επιμένει.

Ήξερε και ξέρει η αγρότισσα γυναίκα να παλεύει σκληρά με τον εαυτό της.

Ήξερε και ξέρει  να νικάει τα πάθη της.

Ήξερε και ξέρει να μονομαχεί με τις αδυναμίες της.

Ήξερε και ξέρει να σηκώνει το σταυρό της.

Ήξερε και ξέρει ότι ο δρόμος της δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά με πολλά αγκάθια.

Ήξερε και ξέρει  ότι η εκλογή και η προτίμηση του δρόμου του κακού, το σπάσιμο κάθε ηθικού φραγμού, έχει πάντα δραματικές εξελίξεις, θλιβερές επιπτώσεις.

Έχει δάκρυα και όχι ευτυχία.

Έχει ασταμάτητους σπαραγμούς και όχι ευτυχισμένες στιγμές.

Γι' αυτό και όταν πνίγεται στη θάλασσα της ζωής, δεν σταματά να αγωνίζεται για το καλύτερο...

Στην οικογένεια η συμβολή της γυναίκας τα παλαιότερα χρόνια,  ήταν αποφασιστική.  

Φορτωμένη με όλα τα βάρη του νοικοκυριού, προσπαθούσε με πενιχρά μέσα να τα φέρει βόλτα.

Όλα  μετρημένα και λιγοστά. Δουλειά από  νύχτα σε  νύχτα. Να φροντίσει τα παιδιά, να μαγειρέψει, να συγυρίσει, να προφτάσει το ζύμωμα, τη μπουγάδα, το ράψιμο, το μπάλωμα. Να βρει καιρό για αργαλειό, πλέξιμο, γνέσιμο  και ένα σωρό άλλες δουλειές. 

Η καθαριότητα ήταν άλλος ένα τομέας της γυναικείας δραστηριότητας, που χρειάζονταν δουλειά και κόπο.  

Είχαν στη διάθεσή τους νερό, που το κουβαλούσαν από τη βρύση  με στάμνες και τενεκέδες. 

Για σαπουνάδα χρησιμοποιούσαν σταχτόνερο (αλισίβα). Χρησιμοποιούσαν ξύλινους  κόπανους.  

Στη μία μεριά τοποθετούσαν  ένα πανί πάνω στο οποίο έβαζαν την  στάχτη  και από πάνω έριχναν το ζεστό νερό, που διαλύοντας τη στάχτη γέμιζε την άλλη μεριά της λεκάνης, ενισχύοντας τη «σαπουνάδα» . 

Μία μπουγάδα κρατούσε από το πρωί ως το απόγευμα χωρίς σταματημό.  Μάλιστα τα χοντρόρουχα που χρειαζόταν πολύ νερό για να τα πλύνουν, τα πήγαιναν ΄΄ζαλίγκα΄΄ στο ποτάμι.  

Όλα  αυτά τα οικογενειακά βάρη και οι φροντίδες, που έπεφταν στις πλάτες της γυναίκας, η ανέχεια που δεν την άφηνε να εξασφαλίσει στα παιδιά της με άνεση ένα πιάτο καλό φαΐ και ζεστά ρούχα, τη γερνούσαν παράκαιρα.  Τα χέρια τους σταματούσαν μόνο στον ύπνο.  

epirusblog.gr
5 of 5
Γιάννενα: Τιμήθηκε η Ελληνίδα αγρότισσα στο μνημείο της επί της παλαιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων-Ηγ/τσας
epirusblog.gr
5 of 5
Ιωάννινα 5832095793639313973
Σχόλια
item