Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων | Epirusblog.gr | Ιωάννινα Ήπειρος Ελλάδα

Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων

Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων
Οι σχέσεις των δίδυμων αδελφών έχουν αναλυθεί αρκετές φορές. Είναι πολύ στενές, μυστηριώδεις, ιδιόρρυθμες, και συχνά τους αποδίδονται μεταφυσικές ιδιότητες που τις κάνουν αγαπημένο θέμα για ταινίες και μυθιστορήματα τρόμου. 
Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων - Εικόνα3
Η περίπτωση των June και Jennifer Gibbons διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου μυθιστορήματος, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινή και στοιχειώνει με τις λεπτομέρειες της.

Οι «Σιωπηλές Δίδυμες», όπως τις χαρακτηρίζει η δημοσιογράφος Marjorie Wallace στο ομώνυμο βιβλίο της, περπατούσαν πάντα συγχρονισμένα, δεν μιλούσαν και προκαλούσαν μεγάλη ανησυχία σε όσους τις συναναστρέφονταν. 
Αυτά τα «ζόμπι» όπως τις χαρακτήριζαν πολλοί, δεν κατάφεραν να τρομάξουν τη Wallace που τις πλησίασε το 1980 και άρχισε να γράφει τη βιογραφία τους.
Κάποια στιγμή μετά τη γέννηση τους (1963), η οικογένεια Gibbons μετακόμισε στη μικρή πόλη Haverfordwest της Ουαλίας, όπου τα προβλήματα έγιναν μεγαλύτερα. Μέχρι τότε, οι αδελφές δεν είχαν μιλήσει ποτέ σε κανέναν και μεταξύ τους επικοινωνούσαν με μια ιδιαίτερη γλώσσα που μόνο εκείνες καταλάβαιναν. 
Το Haverfordwest, μια ήσυχη πόλη γεμάτη από λευκούς κατοίκους δεν δέχτηκε εύκολα τις μαύρες αδελφές και οι ιδιαιτερότητες τους μαζί με το χρώμα τους δέρματος τους, έγιναν οι βασικές αιτίες εκφοβισμού τους στο σχολείο. 
Η άρνηση τους να μιλήσουν, οδήγησε σε μεγαλύτερο αποκλεισμό και τελικά στην πλήρη απόσυρση τους από την τοπική κοινωνία. Η μοναδική τους διέξοδος ήταν το γράψιμο και επιδίδονταν σε αυτό με μανία.
Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων - Εικόνα5
Οι γονείς τους, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τις κάνουν πιο κοινωνικές, τις χώρισαν σε ηλικία 14 ετών και εκείνες αντέδρασαν ανάλογα. 
Άρχισαν να πέφτουν σε κατατονικές φάσεις και η ζωή τους έγινε ακόμα πιο δύσκολη. 
Αφού η οικογένεια συμφώνησε, οι γιατροί τις ξανάφεραν σε επαφή και οι αδελφές πέρασαν κάποια χρόνια κλεισμένες στο δωμάτιο τους, παίζοντας θέατρο η μία στην άλλη και γράφοντας συνεχώς ημερολόγιο.
Μέσα από αυτή την κοριτσίστικη συνήθεια, οι δίδυμες έβρισκαν τα λόγια για να εκφράσουν το ζόφο της σχέσης τους που έμοιαζε με φυλακή, το μίσος και την απέχθεια που ένιωθαν στην πραγματικότητα η μία για την άλλη. 
Η June μάλιστα, έγραψε κάποτε: «Κανείς δεν υποφέρει όσο εγώ, κανείς με μια αδελφή σαν τη δική μου· Με ένα σύζυγο, ναι. Με μια σύζυγο ή ένα παιδί, ναι. Αλλά για μένα η αδελφή μου, αυτή η σκοτεινή σκιά που μου κλέβει το φως του ήλιου, είναι το μοναδικό μου μαρτύριο.»
Στα μάτια της Jennifer, η μεγαλύτερη κατά δέκα λεπτά June, φάνταζε πανίσχυρη, κι η τελευταία διαισθανόταν αυτή τη ζήλια: «Θέλει να είμαστε ίσες. Υπάρχει μια δολοφονική λάμψη στα μάτια της. Θεέ μου, τη φοβάμαι. Δεν είναι φυσιολογική… κάποιος την οδηγεί στην τρέλα. Αυτός ο κάποιος, είμαι εγώ.»
epirusblog.gr
5 of 5
Η Ιστορία των “Σιωπηλών” Gibbons : Οι τρομερές ιδιότητες των δίδυμων
epirusblog.gr
5 of 5
περίεργα 1478477093479826682
Σχόλια
item