Ενήλικη ζωή σε βρεφική κούνια: Η ψυχολογία των ατόμων που ζουν με γονείς μετά τα 30 Ενήλικη ζωή σε βρεφική κούνια: Η ψυχολογία των ατόμων που ζουν με γονείς μετά τα 30 | Epirusblog.gr | Ιωάννινα Ήπειρος Ελλάδα

Ενήλικη ζωή σε βρεφική κούνια: Η ψυχολογία των ατόμων που ζουν με γονείς μετά τα 30

Ενήλικη ζωή σε βρεφική κούνια: Η ψυχολογία των ατόμων που ζουν με γονείς μετά τα 30

Πόσα χρόνια παραμένουν οι νέες γενιές κάτω από την πατρική-μητρική στέγη; Βαυκαλίζονται όλοι πως είναι πρακτικοί οι λόγοι που κρατούν...ένα νέο άνθρωπο κολλημένο στην ηλικία των 25, των 30 ή και 35 χρόνων στην πρώτη εστία. 

Οι γονείς αισθάνονται σιγουριά και ασφάλεια που έχουν κοντά τους (υπό τον έλεγχο τους) τον γιο ή την κόρη τους. Δεν διακινδυνεύουν κανέναν αποχωρισμό και δεν συνταξιοδοτούνται από τον αρχικό τους ρόλο. Αυτό το σενάριο εξυπηρετεί.

Υποτίθεται πως οι γονείς αποκτούν παιδιά με αρχική πρόθεση να τους προσφέρουν επαρκή κάλυψη των υλικών και συναισθηματικών τους αναγκών. Όσο μεγαλώνουν όμως, χρειάζεται να μειώνουν (κατάλληλη ματαίωση) την φροντίδα και την προστασία τους προς αυτά, έτσι ώστε να δοκιμάσουν τα ίδια να φροντίσουν τον εαυτό τους. 


Αναφερόμαστε στην αντικατάσταση της αρχής της ηδονής (ευχαρίστησης) από την αρχή της πραγματικότητας. Δυστυχώς, ωριμότητα και προσκόλληση δεν ταιριάζουν.

Δεν μπορείς να υποστηρίζεις «Άντε να κάνεις γάμο να δούμε κι εμείς εγγόνια» και ταυτόχρονα να υποσκάπτεις τις επιλογές του παιδιού σου για εραστή ή ερωμένη. Ένας άνθρωπος εκπαιδεύεται να είναι ή εξαρτημένος ή ανεξάρτητος. Εκπαιδεύεται να εξελιχθεί ή αυτοκυβερνώμενος ή υποταγμένος. 


Βεβαίως είναι απαραίτητο να προσαρμοστεί το «Θέλω να ικανοποιηθούν όλες οι επιθυμίες μου εδώ και τώρα» στο «Κάποιες επιθυμίες μου, επειδή μπορεί να δημιουργήσουν δυσκολίες, ίσως να περιμένω πιο κατάλληλη στιγμή για να τις εκφράσω». Ο ρόλος του γονιού είναι εξισορροπητικός μεταξύ του «ικανοποιώ» και «ματαιώνω».

Εκείνοι οι άνδρες και εκείνες οι γυναίκες που μέσα από την ανώριμη εξέλιξή τους έχουν εναποθέσει -επειδή το καλλιεργούν οι γονείς- το λίκνισμα της ενήλικης ζωής στην βρεφική κούνια της παλιάς οικογένειας, κάποια στιγμή στη φάση της έντονης αμφιθυμίας, αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν γάμο! Σ’ αυτό το κομφούζιο της εσωτερικής διαταραχής που αναδεικνύεται σταδιακά, η γέννηση των παιδιών θεωρείται λύση και διέξοδος. 


Η απόκτηση παιδιών είναι η μόνη πράξη ζωής στον επερχόμενο δικό τους θάνατο και επιτρέπει μία συνέχεια βίου στους γεννήτορες. 

Φυσικά όμως, δεν λύνει τα προβλήματά τους. Αντίθετα τα φορτώνει στο μέλλον των παιδιών. Στην αρχή του γάμου και ιδιαίτερα με την απόκτηση παιδιών, είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητο, να αποεπενδύσουν από τον πατρικό-μητρικό χώρο και να επενδύσουν στον νέο χώρο (συζυγικό).

Η πρώτη οικογένεια παρουσιάζει τον «εαυτό» της ως ομάδα που δεν μπορεί να θέλει το κακό του παιδιού της. Είναι μία «αγία» οικογένεια. Άρα η «κακότητά» της δεν είναι υπαρκτή. Τα αίτια των περιορισμών και της απουσίας εμπιστοσύνης προς αυτούς που δεν ανήκουν στην στενή οικογένεια ονομάζονται «προστασία από την εχθρότητα των ξένων». 


Τα υποχθόνια συναισθήματα με την έντονη επιθετικότητα ανήκουν στους ξένους, σε αυτούς που η οικογένεια εμπιστεύθηκε (πχ για φίλο ή σύζυγο) το παιδί της. Πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα που με την παρουσία τους βάζουν σε κίνδυνο το δέσιμο της τριάδας.

Το «δεμένο» με την παλαιά οικογένεια μέλος αποδίδει τους «δαίμονες» στη νέα του οικογένεια. Σαν τον κακοποιημένο που, μόλις βρει ευκαιρία, θα κακοποίηση και καραδοκεί να εφαρμόσει τη γνώριμη σε εκείνον συμπεριφορά. «Κατοχυρώνει» τα παιδιά του φροντίζοντας να μην αποκτήσουν ποτέ αυτοπραγμάτωση και συναισθηματική απελευθέρωση. 


Φροντίζει δηλαδή να αφομοιώσουν τόσο πολύ το σχεσιακό μοτίβο της οικογένειας ώστε «δεμένοι» πλέον με αυτή να φοβούνται οποιαδήποτε αποστασιοποίηση. Και όταν τούτο συμβαίνει για λόγους ενορμητικούς, κοινωνικής συνήθειας ή άλλους, γίνεται με τόσο οδυνηρό τρόπο που το ανθρώπινο συναίσθημά τους χάνει κάθε αυτονομία και δημιουργικότητα. 

Μετατρέπεται σε απλή αναπαράσταση ενός οικογενειακού αρχείου ή πρωτοκόλλου με παθητική ακρόαση του προσωπικού τους Είναι. Επειδή αποπλανητικά οι γεννήτορες χρόνια έχτιζαν εξαρτητική σχέση με το παιδί, αυτό νιώθει ότι με τον γάμο του τους προδίδει. Αιτία της «προδοσίας» βαφτίζεται ο/ή σύζυγος. Διαθέσεις εχθρικές έναντι εκείνου που τους «έκλεψε» από τη μητρική/πατρική αγκαλιά οριοθετούν το είδος σχέσης με τον επιλεγμένο σύντροφο.

Παράδειγμα
Τριαντοχτάχρονος δικαστικός, μοναχοπαίδι και με τους δύο γονείς εν ζωή, πραγματοποίησε γάμο πριν από 13 χρόνια. Απέκτησε 4 παιδιά μετά από επαναλαμβανόμενη και πιεστική επιθυμία της συζύγου του. Ενώ είναι ευγενικός και γλυκομίλητος, ο λόγος του όποτε αναφέρεται στη γυναίκα του -αν και λέει θετικές κουβέντες γι’ αυτή- αποπνέει μία «θυμωμένη αίσθηση». 


Φέρεται ικανοποιημένος που οι γονείς του διατηρούν ακόμη το δωμάτιό του όπως το άφησε πριν νυμφευθεί. Αγοράζει βιβλία, διακοσμητικά αντικείμενα και μικροέπιπλα που τα πηγαίνει στο πατρικό σπίτι, αν και γνωρίζει πως μετά το θάνατο των γονιών του τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να μεταφερθεί στη συζυγική του κατοικία για πρακτικούς λόγους, όπως ο ίδιος διευκρινίζει. Αρκετές φορές πηγαίνει και κοιμάται με τους γονείς του. 

Δεν μπορεί να σκεφθεί, και ιδιαίτερα για τη μητέρα του, ότι μπορεί να πεθάνουν. Κουβεντιάζοντας σε συνεδρία τη δυσκολία του να «σηκώσει το πόδι» από την αρχική οικογένεια σχολίασε: «Μέχρι σήμερα, όταν προσεύχομαι να δίνει ο Θεός στα δικά μου πρόσωπα υγεία, χρησιμοποιώ την εξής σειρά: στη μητέρα μου, στον πατέρα μου, σε εμένα, στα παιδιά μου και στη γυναίκα μου. Λέτε η ιεράρχηση να έχει σχέση με αυτή τη δυσκολία μου;»

Πράγματι, η ανάγκη να διασφαλιστεί η υγεία αυτών που αγαπάμε είναι ένα γεγονός που πιστοποιεί έντονο δεσμό μαζί τους. Έτσι, αποτυπώνεται με χαρακτηριστικό τρόπο στη μεταφυσική (θρησκευτική) έκφραση του «παρακαλώ και ζητώ» ως επιθυμία να υπάρχουν. 


Παρενθετικά, η συνήθης πορεία που θα υποδήλωνε και θρησκευτικά και ψυχολογικά μία μορφή ωρίμανσης ακολουθεί περίπου την πιο κάτω διαδρομή: «Να είναι καλά οι γονείς μου κι εγώ» όταν είναι παιδί. 

«Να είναι καλά ο/η σύντροφός μου, οι γονείς μου κι εγώ» όταν έχει ξεκινήσει την «απόσυρση» από την πρώτη οικογένεια και έχει αρχίσει να επενδύει στη συζυγική του σχέση. «Να είναι καλά τα παιδιά μου, ο/η σύντροφός μου, οι γονείς μου κι εγώ» όταν είναι πλέον γεννήτορας και ιεραρχικά κυριαρχεί μέσα του η δεύτερη οικογένεια.

Τα παιδιά των «δεμένων πρωταρχικών τριγώνων» δεν χαίρονται που απαλλάσσονται από το σώμα της πρώτης τους οικογένειας και φυσικά ούτε και οι γονείς τους, για να συμμετάσχουν συνεργατικά με το συντροφικό άτομο στο χτίσιμο μιας άλλης οικογένειας. 


Εκδηλώνουν θυμό για τον δήθεν βίαιο απογαλακτισμό τους. Βιώνουν πανικό στη δοκιμή να αλλάξουν ρόλο και από παιδιά να λειτουργήσουν ως εραστές και γεννήτορες. 

Εισπράττουν τεράστιο φόβο για έναν αποχωρισμό που μακριά από τους γονείς μοιάζει με θάνατο. …το παιδί επιθυμεί και πιστεύει να μείνει αιωνίως προσκολλημένο… Αν προσπαθούμε να ξεφύγουμε από το άγχος του αποχωρισμού και από το άγχος του θανάτου μένοντας γαντζωμένοι απεγνωσμένα στους γονείς μας, απλώς θα μας πετάξουν έξω άσπλαχνα… Μονάχα βγαίνοντας στον κόσμο μπορεί ο ήρωας του παραμυθιού (το παιδί) να βρει τον εαυτό του και με αυτό τον τρόπο θα βρει επίσης να βρει τον άλλο με τον οποίο θα μπορεί να ζήσει ευτυχισμένα…

Αυτή η άρνηση μετάβασης από τη μία οικογενειακή μονάδα στην καινούργια είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους δυσκολεύονται να φτάσουν στο σημείο να κρατά ο ένας με εμπιστοσύνη το χέρι του άλλου. Η βρεφική πλευρά της προσωπικότητας των συζύγων ζητά επιτακτική ικανοποίηση. Στον γάμο πλέον, δεν διαπραγματεύονται οι ενήλικες. Ζουν μαζί δύο βρέφη διεκδικώντας το ένα από το άλλο υποχρεωτική ευχαρίστηση. Έτσι μιλούν για ασυμφωνία, οικονομικές διαφορές ή απιστία.

Ωστόσο, η διερεύνηση του ασυνειδήτου έχει πιο ειλικρινείς απαντήσεις για το δρόμο προς τη διάσταση και την κρίση των ανθρώπινων σχέσεων και των «δεμένων» οικογενειών.

Από το βιβλίο «Ποιος εκπαιδεύει συναισθηματικά ποιον» του Τρύφωνα Ζαχαριάδη, Αρμός


Πηγή
Epirusblog Gr
5 of 5
Ενήλικη ζωή σε βρεφική κούνια: Η ψυχολογία των ατόμων που ζουν με γονείς μετά τα 30
Epirusblog Gr
5 of 5
ενδιαφέροντα 7966724051973154452
Σχόλια
item