ΣΕΒ: Έτσι θα καλυφθεί η υστέρηση δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού
Πρακτική εξάσκηση όχι μόνο των μαθητών αλλά και των εκπαιδευτικών σε επιχειρήσεις, με στόχο την κάλυψη της υστέρησης που παρουσιάζει η χώρα μας στις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού προτείνει, μεταξύ άλλων, ο ΣΕΒ σε ειδική έκθεση, τονίζοντας κατά βάση την ανάγκη για συνεργασία επιχειρήσεων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων όλων των βαθμίδων.
Στις προτάσεις περιλαμβάνεται συγκεκριμένα η «ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών και των εκπαιδευτών και λήψη πρωτοβουλιών εξοικείωσης μέσω της τοποθέτησης τους για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα σε επιχειρήσεις του τομέα ειδίκευσής τους» όπως και η «προώθηση μεθόδων Μάθησης με Βάση την Εργασία (πρακτική άσκηση, απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, μαθητεία) με αντικείμενο την ενδυνάμωση των ψηφιακών δεξιοτήτων».
Ο ΣΕΒ επισημαίνει το παράδοξο φαινόμενο της υψηλής ανεργίας, με σχεδόν ένα εκατομμύριο ανέργους ακόμα, ενώ την ίδια στιγμή πολλές επιχειρήσεις δεν μπορούν να καλύψουν θέσεις εργασίας όχι μόνον υψηλών αλλά και μεσαίων τεχνικών προσόντων λόγω έλλειψης των κατάλληλων υποψηφίων με γνώσεις, εμπειρία και δεξιότητες. Επικαλείται δε το παράδειγμα της εγχώριας ζυθοποιίας που ενώ βρίσκεται σε μια δυναμική τροχιά ανόδου, δεν υποστηρίζεται από τεχνικές σχολές ζυθοποιών και δυσκολεύεται να καλύψει τις αντίστοιχες θέσεις.
Αναφερόμενος στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση ο ΣΕΒ τονίζει ότι είναι υποβαθμισμένη σημειώνοντας ότι «Το χαμηλό κοινωνικό κύρος των επαγγελμάτων που φέρουν στον τίτλο τους το συνθετικό «τεχνίτης» ή και «τεχνικός», η γενικευμένη αντίληψη της ελληνικής οικογένειας ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί την ασφαλέστερη διαδρομή για κοινωνική ανέλιξη και εργασιακή αποκατάσταση ή για μια θέση στο δημόσιο, αλλά και η απουσία πληροφόρησης γύρω από τις δυνατότητες που προσφέρει η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση έχουν, εδώ και χρόνια, καταστήσει την ΕΕΚ μια επιλογή ανάγκης, κυρίως, για τους νέους με κοινωνικά, οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα, μαθησιακές δυσκολίες, με χαμηλή αυτοεκτίμηση και περιορισμένες προσδοκίες για επαγγελματική καταξίωση. 
Ταυτόχρονα, οι συνεχείς θεσμικές μεταρρυθμίσεις στο χώρο, όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην αναβάθμιση του συστήματος και στη βελτίωση της εικόνας του, αλλά αντίθετα δημιουργούν μεγαλύτερη σύγχυση στο ήδη θολό τοπίο».
Σημειώνει εξάλλου τη σπουδαιότητα της πρακτικής άσκησης ως μέσο για την ομαλότερη μετάβαση από την εκπαίδευση στην αγορά εργασίας, και ζητά ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο με ελάχιστη διάρκεια τρεις μήνες, μαθησιακά αποτελέσματα και βαθμολόγηση, αλλά και θεσμοθέτηση ειδικής σύμβασης πρακτικής άσκησης για τη διευκόλυνση επιχειρήσεων και ασκούμενων.